Ի՞նչ չի կարող բերել մեզ Նոր տարին, և ո՞վ կարող է բերել այդ ամենը

Մտորումներ Սուրբ Ծննդյանն ընդառաջ

Տարվա թվերի փոփոխությունը չի փոխում մարդու էությունը կամ աշխարհի ընթացքը։ Նոր տարին շատ հաճախ մեր օրերում վերածվում է յուրօրինակ տոնական կռապաշտության, երբ մարդիկ անշունչ օրացույցից սպասում են այն, ինչ կարող է տալ միայն Աստված։ Ոչ թե տարին է սկսում մեր կյանքի նոր էջը, այլ Նա, Ով տիրում է ժամանակին։ Նոր տարին մեզ պետք է հիշեցնի, որ մենք մեկ տարով ևս մոտեցանք Աստծո դատաստանին և կրճատվեց մեր կյանքում ապաշխարության համար տրված ժամանակը։ Ոչ թե թիվն է փոխում մարդուն, այլ Աստծո շնորհը։ Թվի փոփոխությունը չի ջնջում անցյալի սխալները, այլ միայն ապաշխարությունն ու Քրիստոսի հետ հաղորդությունն են մաքրում մարդուն։

Նոր տարին ՉԻ՛ ԿԱՐՈՂ.

1. Լինել պաշտամունքի առարկա: Երբ մենք ամբողջ հույսը դնում ենք գալիք տարվա վրա, մենք կամա թե ակամա կուռք ենք ստեղծում ժամանակից (Ա Հռոմ. 1:25։)։

2. Բերել սեր, քանի որ սիրո Աղբյուրն Աստված է, և ով սիրո մեջ է ապրում, բնակվում է Աստծո մեջ (Ա Յովհ. 4:8-21)։

3. Բերել առողջություն: Մարդուն կյանք պարգևում է Աստված (Յովհ. 1:4)։ Նա է կյանքի աղբյուրը, ինչպես և առողջության (Գործք. 4:10): Ինչ որ մարդն իր կենսակերպով ապականում է, նոր տարին չի կարող վերականգնել:

4. Բերել երջանկություն: Երջանիկ է մարդ միայն Աստծո ներկայության մեջ (Սաղմ.15:11, 72:28)։

5. Բերել խաղաղություն: Իրական խաղաղությունը Քրիստոս է տալիս, ոչ այնպես, ինչպես այս աշխարհն է տալիս (Յովհ. 14:27)։

6. Բերել ուրախություն, խինդ ու ծիծաղ: Իսկական ուրախությունը հոգևոր պտուղ է (Գաղ. 5:22), որը ծնվում է պահքի ու աղոթքի մեջ, այլ ոչ թե առատ սեղանների շուրջ։

7. Բերել հաջողություն: Աստծո նախախնամությունն է բերում մարդուն հաջողություն, որը երկնային պարգև է (Մատթ. 6:33):

8. Վերջ տալ հայի ցավերին: Միայն ազգի ապաշխարությունն ու առ Աստված դարձն են փրկության դուռ բացելու մեզ համար (Բ Մնաց. 7:14):

9. Մեզ միավորել, միաբանել: Մեր միասնության առանցքը ոչ թե նույն սեղանի շուրջ նստելն է, այլ նույն բաժակից Ս.Հաղորդություն ճաշակելը, այսինքն՝ Քրիստոսն Ինքը (Ա Կոր. 10:16-17):

10. Մեզ հաղթանակներ պարգևել: Սաղմոսն ասում է. «Եթէ Տէրը քաղաքը չպահպանի, իզուր են հսկում պահապանները նրա» (Սաղմ. 126:1)։

11. Չարը խափանել: Չարը հաղթվում է միայն Խաչի զորությամբ, այսինքն՝ դարձյալ Քրիստոսով (Կող. 2:14-15):

12. Բարին հաստատել: Բարի է միայն Աստված ու Նա է հաստատում բարությունը (Մարկ. 10:18):

Եվ ուրեմն` այս ամենը պարգևողը միմիայն Աստված է, Ով հենց ժամանակի Ստեղծողն ու Տերն է:

Եկեղեցու հայրերը ժամանակը համարում են Աստծո պարգև՝ հավիտենությանը պատրաստվելու համար։ Ժամանակը նաև գործիք է, Աստծուց տրված կյանքը ճիշտ կառավարելու համար:

Քրիստոսն է սկիզբն ու վերջը (Յայտն 21:6)։

Միայն Քրիստոսով է մարդ դառնում նոր արարած (Բ Կորն. 5:17)։

Նոր տարին գալիս ու անցնում է, իսկ Քրիստոս եկել է և մնացել Իրեն հավատացողների հետ մինչև աշխարհի վախճանը (Մատթ. 28:20) և հավիտենության մեջ (Յայտն 3:20-21)։

Ամեն բարի շնորհ և ամեն կատարյալ պարգև ի վերուստ է իջած՝ Լույսի Հորից (Յակ. 1:17)։

Հետևաբար, Սուրբ Ծննդյան պահքը պետք է պահել ոչ թե որպես զրկանք, այլ որպես միջոց՝ կրքերը կառավարելու, աղոթքի, ինքնաքննության համար:

Տիրոջ շնորհով թող մեր սիրտը պահքի օրերին մաքրվի, որպես ընծա պատրաստվի Փրկչին մատուցվելուն, որպեսզի այնտեղ գա և ծնվի մանուկ Հիսուսը։ Եվ այդ ժամանակ մենք լիասիրտ կասենք.

Քրիստոս Ծնավ և Հայտնեցավ, Ձեզ և Մեզ Մեծ Ավետիս:

Սամվել դպիր ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ

Մեկնաբանություններ